Nasze ulice feat. Justyna Kuśmierczyk

Dumnie do góry głowa, wzrok spuszczony skromnie
Patrzę w twoje oczy, są zmęczone jak moje
W snach widzę majątek, na co dzień ironię
Używane fury, na felgach wartych połowe.

Wyciskam ile mogę, czas nas zmienia
Nic nie jest wieczne, upadnie każda potęga
Chce tylko iść za głosem serca, to konsekwencja
Iść, ciągle iść i zdobywać

Ref.
Iść, iść, iść, ciągle iść, iść, iść
I zdobywać być kimś, i być
Iść, ciągle iść, i zdobywać, być kimś
Musisz wciąż iść, naprzód iść, by być panem swego życia.

Osiedla znają historię, stare czasy więzi
Życie spłuca wyobraźnię, i sprowadza do pieniędzy
Wyrok to nie werdykt, wiem nie łatwo iść godnie
Czasem musisz wybrać, duma, czy rosądek
Problem goni problem, wiara oparciem
Tu każdy chce mieć lepiej, niż to było mu pisane
Łatwiej iść na wygnanie, przelać goryczy czarę
Trudniej żyć, rymować, znaleźć legalną pracę
Ale co by się nie działo, ziomuś musisz znaleźć miłość
Wbrew społeczeństwu, które już Cie przekreśliło
Ja to wiem, już nam nie pomoże wódka
Moja droga, na siłę do lepszego jutra
Wchodzę do studia, muszę skończyć co zacząłem
Ambicje rosną z czasem, spadają z alkoholem
Moje serce, z żywiołem, tego nie okiełznasz
Stare przyjaźnie bledną, blask daje legenda.

Ref.
Iść, iść, iść, ciągle iść, iść, iść
I zdobywać być kimś, i być
Iść, ciągle iść, i zdobywać, być kimś
Musisz wciąż iść, naprzód iść, by być panem swego życia.

Słuchaj, tu każdy ma słabości, wiem to najlepiej
Nie sztuką iść po trupach, błądzisz, sztuką podać ręke
Widzę jak płoną, każdy upadek, klęske
Żyją wiarą przegranej, zapomnieli o zwycięstwie
Nie oczekuję od innych daję od siebie
Bo wiem, że zobaczę świat, gdzie osiedla stłumiły agresję
Życie jest inne, lepsze, ono tworzy poezję
Piękno starych kamienic, i nowoczesnych center
Jak wchodzę na bit, zawsze jeden cel mam
Wynieść słowa tam, gdzie nie dosięgnie ich prewencja
Moje życie w moich rękach, sprawa jest prosta
Żyje o krok od szczęścia, wszystko tamuje forsa
Muszę tu zostać, mój kraj to Polska, już od młokosa
Bardziej ciągnie mnie podwórko, niż ta Europa
Tu melanże na schodach, dziś wolę lokal
Ale to nigdy nie będzie celem, choć to moja droga

Ref.
Iść, iść, iść, ciągle iść, iść, iść
I zdobywać być kimś, i być
Iść, ciągle iść, i zdobywać, być kimś
Musisz wciąż iść, naprzód iść, by być panem swego życia.

W ciężkich chwilach tu wierzy się w butelkę
Życie jest krótkie, a ta kurwa całe Ci zabierze
Prawo ironii, najgorsze uwierzyć w niemoc
Największe dzieło szatana, to wmówić Ci, ze go nie ma
Świat sie nie zmienia, wykonujemy ten sam schemat
Próbujesz to przerwać, chociaż wiesz, że to nic nie da
Przytłacza nas bieda, lub pochłania materializm
Charujemy by być wolni, lecz bez pracy umieramy
Wiesz, chodzi o sens, nadać życiu znaczenia
To nie musi być hip-hop, to ziomuś może być kobieta
I dobrze, kto jest (?), daleko by nie doszedł
To anioł przypominający, że mam jeszcze dobrą stronę
Wykorzystać moment, patrzę w Twoje oczy
Zmęczone jak moje, zajebane, drobne
Ale będzie dobrze, umiem doceniać każdą chwile
10 kwietnia nam przypomniał, jak kruche jest życie

Ref.
Iść, iść, iść, ciągle iść, iść, iść
I zdobywać być kimś, i być
Iść, ciągle iść, i zdobywać, być kimś
Musisz wciąż iść, naprzód iść, by być panem swego życia.